Bir Maşuğ'un günlüğü
Âhûnigâh /Rukiye Suna Merhaba dolunay... Günlerden 5 Ağustos salı , yine soluksuz bir şekilde acı çekiyorum.. Bugün iki elimle kendimi boğmak istedim ama yapamadım. Acı üstüne acı... Kıvranıyorum ... Acaba bu gece uyuyabilecek miyim ??? ACI... tuhaf ama yıpratıcı. Akşam evde sıkıntıdan patlayacak gibiydim. Ayşeyi aradim "Hadi gel" bir soluklanalım. Çıktık parka doğru gittik. Oturup muhabbet ettik. İçi doluydu Ayşe'nin anlatmaya başlayınca gözleri doldu. Sanki bütün renk cümbüşü kirpiklerinde oynuyordu. Çünkü benim dostlarım hepsi rengin kuşlar gibidir. Benim dostlarim yağız atlar gibidir güçlü ve bir o kadar çekicidir. Ayşe anlattıkça ırmaklar akmayı bırakıp durgunlaşıyordu, sanki hüznü mırıldayan kumru kuşları gibiydi. O an gözyaşlarını öpmek istedim ve bütün sıkıntılarını göğsünden çekip almak istedim. Acılarıyla örselenmiş kalbini sükunete erdirmek istedim. O benim Ayşem baş tacım. Yine ben sayfaların yalnızlığını büyük bir gürültüyle bozuyorum. Sayfalar y...